My birthday in Ghana
Het nieuwe semester is weer van start en dat betekend voor mij weer lesgeven. Naast de 5e jaars geef ik nu ook de 4e jaars orthoptieles. Het lesgeven gaat steeds beter en wordt ook steeds leuker. Ik heb het namelijk voor elkaar gekregen dat er discussies worden gevoerd tijdens de les. Het onderwijs systeem in Ghana is als dat van 50 jaar geleden in Nederland. De leraar praat, heeft altijd gelijk en de studenten luisteren en mogen vooral geen eigen mening hebben. Ik geef in elke les een casus en laat dan de studenten discussiëren over het behandelplan en revisie. Het werkt, soms zijn we wel 40 min met 1 casus bezig. Vorige week zei een van de studenten; ‘Carolien het klopt niet wat je zegt, want je bent dat en dat vergeten’. Geweldig, een Ghanees die tegen de leraar durft te zeggen dat deze fout is, dat is vrij uitzonderlijk met de gigantische hiërarchie die er in Ghana heerst. Ik prober de studenten te leren dat ze een mening mogen hebben en nog belangrijker, dat ze een fout mogen maken.
Mijn wasvrouw vertelde me laatst dat elke keer als ze naar mij en mijn vrienden toe gaat om te wassen, ze tegen haar man zegt dat ze naar de markt gaat om spullen te verkopen. Ze zet de kom met goederen op haar hoofd, loopt naar haar zus, verstopt daar haar goederen en komt dan naar de campus. Zelfs haar 12 jaar oude zoon zei tegen zijn zusje, niet tegen papa vertellen dat mama naar Carolien is. Inmiddels heeft ze veel extra werk en verdient ze een aardig centje. Ik wilde haar laatst mee naar de bank nemen om voor haar een bankrekening te openen, maar dit had ze zelf al gedaan. Nadat ze haar eerste ‘salaris’ van mij had ontvangen, zodat haar man niet aan het geld kon komen.
Ik weet nu hoe een gezicht van een vrouw eruit ziet die tegen haar man heeft gezegd, als je mij of mij kinderen nog een keer slaat ga ik naar de rechtbank, en ook echt weet dat het dit keer geen loos dreigement is, maar dat ze financieel onafhankelijk genoeg is en ook echt weg kan gaan. Een gezicht vol hoop en vertrouwen in de toekomst.
Na het screening in de kerk met Sister Abba heb ik besloten om haar elke maand in haar kliniek te komen helpen. Aangezien Sister Abba geen refracties doet kom ik 2 dagen per maand naar Jachie om oogmetingen te doen. Jachie ligt vlak bij Kumasi en is ongeveer van Utrecht naar Parijs.
Ik ben inmiddels 25 jaar oud!
Mijn verjaardag was geweldig! Op de dag zelf ben ik met mijn Cape Coast vrienden naar Oasis, mijn favoriete bar/restaurant geweest. Daar hebben we heerlijk gegeten en had de eigenaar punch voor me gemaakt als verjaardagscadeau. Mijn vrienden hadden een chocoladetaart gemaakt met kaarsjes en heel veel leuke cadeautjes. Erg gezellige en leuke avond.
Vorig jaar oktober heb ik een presentatie op een congres in Oberhausen gehouden. Aangezien dit onderwerp erg interessant is voor de optometrie studenten ga ik dat vandaag opnieuw houden voor alle optometrie studenten, tenminste als er stroom is en de beamer en het lokaal echt geregeld zijn...
Momenteel is het 7 dagen per week werken om alles op tijd af te krijgen. De lessen moeten afgerond worden, artikel geschreven worden, screening wordt vrijdag weer hervat en ik ben een oogproject voor straatkinderen in Cape Coast aan het opzetten op een super locatie. Ondanks de hoge werkdruk geniet ik nog steeds van elk moment in Ghana!



