Bijna 6 mnd in Ghana

Dutch party: Eric en ik hebben samen een feestje georganiseerd in zijn appartement in Accra. Het enige Dutch aan het feestje waren wij zelf, verder waren bijna alle landen van de wereld vertegenwoordigd. Een ander Dutch aspect was dat we dropjes hadden. Deze hadden we bij de ingang neer gezet zodat iedereen dat kon proeven. Maar iedereen die de dropjes zag bedankte vriendelijk. Pas toen ik zei: ik eet Fufu, Banku, Red red en Kenkey en dit is een Dutch party dus jullie zullen de dropjes proeven ook? De prullenbak staat daar als je het niet lekker vind. De volgende dag hadden we een hele prullenbak vol uitgespuugde dropjes.

Na bijna 6 maanden heb ik voor het eerst weer een warme douche gehad. Het was een soort van Lieflandlaan 8 douche, warm en met een perfecte straal. Onbeschrijfelijk hoe heerlijk de douche was en dat ik er onder heb gestaan totdat mijn vingers rimpelig waren...

Afgelopen week waren Frans, Anja en hun zoon Thom in Cape Coast. Frans Oosterhof is een Nederlandse optometrist die deze zomer 3 weken met familie in Ghana is om een soortgelijke screening te doen op een school voor dove kinderen in Cape Coast. Renate Paspont, een vriendinnetje van mij, die voor Frans werkt had een heel voedselpakket voor me gemaakt en deze had de familie Oosterhof meegenomen. Oftewel de eerste ontmoeting was gelijk goed. Ik heb een ochtend geholpen op de school voor dove kinderen. Ik spreek inmiddels een aardig woordje Fanti maar dat werkt natuurlijk niet als je dove kinderen screent, best lastig communiceren.
Bij een meisje, we schatten dat ze een jaar of 7 oud is, hebben Frans en ik congenitaal glaucoom ontdekt. Dit arme kind had een oogdruk van 60! We hebben haar gelijk naar een bevriende oogarts doorgestuurd. De oogarts vertelde dat ze ter zijne tijd het oog eruit moet halen, maar dat is duur en daarvoor zou ze naar Accra moeten...
Ook is Frans een ochtend bij mij langs geweest op screening. Verder hebben Frans, Anja en Thom een aantal kinderbrillen voor me achter gelaten, die ik erg goed kan gebruiken.

Elke dag screening betekend ook elke dag heftige verhalen en veel ellende. Van een toxoplasmose kijk ik al niet eens meer op. Op de school waar we nu screening doen zit een meisje waarvan de leraren zeiden, begin maar met haar, want zij heeft een oogprobleem. Een van mijn studenten en ik geloofden in eerste instantie niet dat ze alleen maar vingers kon tellen op 1 meter afstand. Hoe is dat mogelijk als je 10 jaar oud bent en op een gewone school zit. Totdat we de skia deden en op S-9,00 uitkwamen! Helaas, zoals zo vaak in Ghana waren we er te laat bij, want gecorrigeerd kwamen we niet op een hogere gezichtscherpte dan 35%. Ook al is dit voor deze meid een wereld van verschil...

Toen ik haar lerares uitleg gaf over de oogafwijking van het bovenstaande meisje en vroeg of ze de ouders naar mij wilde sturen. Zei de lerares, ik betaal wel voor de bril. Mijn reactie was, nee, deze bril kost C 10,000,- (80 eurocent), dat kan bijna iedereen betalen. Haar vader heeft een baan, ik wil dat de vader mij het geld overhandigd en ik wil hem uitleggen wat het probleem van zijn dochter is. Hij is verantwoordelijk voor zijn kind en hij moet ook die verantwoordelijkheid dragen. Ook al betaald hij de helft van de bril, hij moet iets betalen om zich verantwoordelijk te voelen. Want als haar bril ooit stuk gaat, wil ik dat hij begrijpt dat deze bril vervangen moet worden…anders vergooid hij de toekomst van zijn dochter.

Inmiddels hebben we al bijna de 1000 oogmetingen gehaald en mijn studenten zijn nog steeds razend enthousiast. Een van de studenten kwam naar me toe en vertelde me dat hij 5 patiënten had gezien die dag en die hadden allemaal iets bijzonders. Hij was zo trots. Elke keer als we iets bijzonders zien halen we alle studenten erbij, kijken ze met z’n allen mee en probeer ik de studenten doormiddel van veel vragen te stellen uit te leggen wat er met de patiënt aan de hand is. Als ze dan iets vragen waar ik geen antwoord op heb, dan zeggen ze uit zichzelf, ik zoek het vanavond op en laat het morgen iedereen weten. That motivation keeps me going!

Ik had laatst een afspraak met een oogarts in Cape Coast. We hadden het idee om samen orthoptie op te zetten in het ziekenhuis. Toen ik echter langskwam voor een gesprek met de directeur vertelde ze me dat ze ruzie had deze man. Hij had namelijk haar 2 optometrie stagiaires weggestuurd, omdat de oogheelkundige nurse haar positie binnen het ziekenhuis in gevaar zag komen met kennis van optometristen. De nurse was natuurlijk weer een nichtje van de directeur en zo werden de stagiaires weggestuurd. Familie in Ghana is enorm belangrijk. Aan de ene kant geeft dit een stabiel sociaal netwerk en iedereen zorgt voor elkaar. Maar een keerzijde is dat er allerlei mensen op bepaalde posities zitten waar ze niet geschikt voor zijn. Zo werkt hier in het restaurant op de universiteit een meisje en als ik thee bestel krijg ik kip. Dit meisje is gewoon niet intelligent genoeg voor deze functie. Ontslagen wordt ze niet want ze is het nichtje van de baas, ook al is het elke dag een verassing wat ik voor geschoteld krijg. Zo zorgen veel bedrijven ervoor dat ze vooral niet groeien en beter worden.

De mishandelde vrouw waar ik eerder over verteld heb doet nu mijn was. Zo probeer ik haar te supporten en financieel onafhankelijk te maken. Vorige week kwam ze samen met haar baby en 7 jaar oude dochter langs voor mijn was. Ik had nog een beetje brood in mijn koelkast liggen en aangezien ik het weekend naar Accra zou gaan dacht ik dan geef ik het aan haar mee. Binnen 3 seconden was het brood weg. Dat mensen honger hebben dat weet ik, sterker nog ik zie het elke dag. Maar als 3 mensen in mijn kamer voor mijn neus een letterlijk een brood verslinden dan wordt je met je neus op de feiten gedrukt en zie je echte honger.
Ik weet wel dat ik volgende week weer wat restjes in mijn koelkast heb liggen.

Een Ghanese vriendin van mij, Stella, wilde graag een email adres. Ze heeft namelijk een broer in de US wonen en dan zou ze die kunnen emailen. Ik heb voor haar een email adres aangemaakt en haar uitgelegd hoe ze een computer moest gebruiken. Nadat ik een half uur allemaal ingewikkelde dingen had uitgelegd zei ze: Hoe maak ik een spatie?!?! Uiteindelijk is het me gelukt de basics uit te leggen en heeft ze haar eerste email naar haar broer gestuurd! Ze was zo trots. Volgende week gaan we samen kijken of hij geantwoord heeft?

De overheid, die zo ontzettend goed is voor de bevolking in Ghana. Die liever energie verkoopt aan buurlanden, en haar eigen mensen in het donker laat zitten. De economie daardoor in Ghana verpest en het hele academische leven elke paar dagen plat gooit. Heeft nu besloten om alle basisscholen een week eerder te laten sluiten, dit bericht kwam een week van te voren. Oftewel, alle scholen in rep en roer omdat de examens plotseling een week eerder moeten worden afgenomen. Voor ons betekend dat dus dat we nu in de laatste week van de screening zijn aangekomen van deze zomer. Als de scholen in September weer opengaan gaan ook wij weer van start.

Het nieuwe semester van de Universiteit gaat volgende week weer van start, dus dan zal ik weer druk zijn met lesgeven.