De studenten

Tijdens een les over het uitvoeren van de covertest vertelde de Nigeriaanse optometrieleraar de studenten dat er prismalatten bestaan waarmee je de afwijking kunt opmeten. Hij liet een plaatje van een paar prismalatten zien. Ik dacht waarom pakt hij niet gewoon een paar prismalatten om te laten zien hoe deze er uit zien, dat is veel duidelijker voor de studenten. Je raad het waarschijnlijk al, de Universiteit heeft geen prismalatten, daar is geen geld voor. Prismalatten waarvan wij er minstens 15 van op de Hogeschool hebben liggen en die in elke optiekzaak en in elk ziekenhuis in Nederland te vinden zijn, die zijn hier te duur.
Het contrast is groot. Gelukkig hebben we bericht dat de boot in Ghana is aangekomen en op deze boot bevind zich 1 set prismalatten. Dus over een week of twee (zeer optimistische voorspelling in Ghana) als de goederen hier op de Universiteit zijn kan ik de studenten een prismalat laten zien. Het niveau is hier erg hoog, alleen ontbreekt het aan apparatuur om al het geleerde in de praktijk te kunnen uitvoeren.

Afgelopen vrijdag ben ik met de 4e en 5e jaars studenten op screening (georganiseerd door de Universiteit) geweest. Tegen mij werd gezegd dat we om 7.30 uur zouden vertrekken, na 6 weken in Ghana te verblijven weet ik inmiddels dat ik dan niet voor 8 uur hoef te verschijnen.
De bus waarmee we naar het dorpje zouden gaan verscheen echter pas om 9.15 uur. Dat betekende dat tegen de tijd dat we in het dorp aankwamen er geen patiënten meer waren omdat zij dachten dat wij niet meer op kwamen dagen. Op de radio was namelijk bericht dat het optometrieteam om 9 uur zou komen. Uiteindelijk hebben we toch nog een aantal patiënten gezien en zelfs 1 heel interessant geval. Een vrouw van rond de 60, die aan beide ogen blind was doordat zij 2 jaar met een cornea ulcer heeft rondgelopen. Een cornea ulcer is zeer pijnlijk en maakt het hoornvlies zonder behandeling uiteindelijk troebel waardoor je slechtziend wordt. Dit was helaas niet haar enige oogafwijking, ik heb nog nooit zo’n afschuwelijk aangedaan oog gezien, en het allerergste was dat de vrouw zoveel pijn in haar ogen had dat ze haar ogen niet open kon houden. Te bedenken dat zij hier dus al 2 jaar mee rond loopt!

In de tijd dat we op de patiënten aan het wachten waren hebben de studenten mij Twi geleerd. Twi is de taal van de Ashanti. In Cape Coast spreken ze geen Twi maar Fanti. Aangezien deze 2 talen erg op elkaar lijken en er meer mensen zijn die Twi spreken heb ik besloten om Twi te gaan leren. Ik weet nu hoe ik in het Twi tegen de taxichauffeur kan zeggen dat hij me oplicht en dat ik maximaal 10,000 cedis betaal Zeer handig, aangezien je als blanke enorm wordt afgezet.

Na afloop van de screening heb ik met de studenten in de bus gepraat over cultuur verschillen tussen Nederland en Ghana. Ze keken me erg raar aan toen ik vertelde dat in Nederland 2 mannen met elkaar kunnen trouwen. Waarop ik heel vreemd keek dat het in Ghana oké is voor een man om een affaire te hebben. Dit is overigens voor een vrouw niet toegestaan. Het verschil tussen de rechten van een man en vrouw is erg groot in Ghana, ook al zie je dat als blanke niet altijd. Ik kan het niet altijd laten om te melden dat ongelijk behandeling niet eerlijk is, en dan zie ik soms een aantal vrouwen voorzichtig knikken. De vrouwelijke studenten zijn zich hier wel bewust van hun achtergestelde positie, dat lijkt hier in de steden ook wel iets te veranderen, maar het is hier niet ongewoon dat een vrouw geslagen wordt door haar man. Een van de vrouwelijke optometrie studenten heb ik vandaag zien vechten voor haar rechten, ik vind haar helemaal stoer en dapper.

Deze week zijn we druk in de weer om de goederen van boot te kunnen inklaren. Dit gaat echt op Ghanees tempo, met enorm veel papierwerk en duizend keer terug komen, erg vermoeiend...