Lesgeven

Midden in de nacht opent Ruby haar ogen en ziet een grote grijze rat in de vensterbank zitten. Op de kamer van 2 Amerikaanse meisjes waar ik veel mee omga hebben ze sinds kort een rat. Regelmatig als zij de badkamer in lopen worden zij opgeschrikt door de grijze huisgenoot. Ik heb het tot nu toe getroffen, afgezien van af en toe een kakkerlak heb ik verder nog geen angstaanjagende levende wezens in mijn kamer gespot. Deze week ben ik begonnen met lesgeven op de Universiteit. Ik heb eerst een les met de Nigeriaanse optometrieleraar meegekeken. Wat kan deze man gepassioneerd lesgeven, de volledig 2 uur dat deze les duurde was iedereen, inclusief ik, geconcentreerd aan het luisteren. Ik leer hier zo ontzettend veel. Hier zijn geen mooie computers die je precies vertellen wat je moet doen, hier leer ik echt de basis van de optometrie. Ik begeleid nu de praktijklessen van de 3e jaars. Dit is erg leuk omdat de 3e jaars studenten de studenten zijn die straks met mij op screening gaan. Het interessante van het begeleiden van de praktijklessen is dat ik nu echt een beeld van optometrie in Ghana krijg. Ik kom erachter dat mijn Nederlandse manier van probleem oplossen soms helemaal niet overeen komt met de Ghanese manier van handelen. De voorbereidingen voor de screening zijn ook al in volle gang. De Nigeriaanse optometrieleraar en ik zijn bezig een onderzoeksformulier te ontwerpen die we kunnen gebruiken tijdens de screening op scholen en in dorpen. Deze begint al aardig vorm te krijgen en ziet er vooral professioneel uit.

Dit weekend heb ik gezien hoe onze Nederlandse voorvaderen met de Afrikaanse bevolking om zijn gegaan. In het Elmina Castle werden slaven uit heel Afrika verzameld en schandalig behandeld om vervolgens getransporteerd te worden naar Amerika, Brazilië enz. Dit kasteel is door 7 miljoen slaven bezocht en slechts 1/3 heeft de onmenselijke behandeling naar het kasteel, in het kasteel en op de boot overleefd. Het vrouwen vertrek bestond uit 3 kamers, in elke kamer (niet groter dan een gemiddelde woonkamer) bevonden zich gemiddeld 150 vrouwen. De enige zuurstof voorziening was een gat in de muur die uitkwam op een opslagplaats. Een vrouw in deze kamer had geen toegang tot wc of wasplaats. Zelfs als de vrouwen ongesteld waren konden zij zich niet wassen, de kamer rook dan ook naar allerlei menselijke uitwerpselen. De vrouwen kregen 1 keer per week te eten. En zo nu en dan werden de vrouwen naar de binnenplaats gedreven en zocht een officier een vrouw uit waar hij zijn lust op kon bedrijven. Ondanks de verkrachting was dit voor de vrouwen toch een kans op ontsnapping van het slavenlot. Als een vrouw zwanger werd van een officier dan mocht zij in Afrika blijven en werd er een huis in Elmina voor de vrouw en haar bastaard gebouwd. Wat dat betreft hadden de vrouwen het iets beter dan de mannen, want voor de mannen was er geen ontsnapping mogelijk. Zodra de boot aankwam werden zij gebrandmerkt op voorhoofd, arm, rug of borst en verscheept. Tijdens de tour werden we gefilmd door een Ghanese filmploeg en na afloop ben ik geïnterviewd. Dus waarschijnlijk zie ik mezelf hier nog een keer terug op tv.

Na afloop van deze heftige en leerzame tour dachten we over het strand naar een hotel met zwembad te lopen. Aangezien de Ghanezen hun behoeften op het strand doen, was het vooral een poep- en afval-ontwijkende wandeling in plaats van een mooie strandwandeling. Halverwege onze survival standtocht kwamen we bij een groep vissers die een immens groot visnet uit het water aan het trekken waren. Ze vroegen ons een handje te helpen, dus daar stonden we, 4 blanke jonge mensen, tussen de Afrikanen aan een blauw visnet te trekken. Wat opvalt is dat hier in Ghana ontzettend veel verschillende geloven zijn en dat iedereen elkaars geloof accepteert en respecteert. Dit is mede te danken aan de overheid, deze heeft 50 jaar geleden na de onafhankelijkheid Universiteiten gebouwd en de studenten over heel Ghana verspreid. Dat had als gevolg op elke Universiteit verschillende geloven en verschillende talen uit de verschillende regio’s in Ghana. Het idee erachter is dat als je verschillende geloven leert kennen, het niet meer vreemd is en zo elkaar leert respecteren. Dat is dus aardig gelukt. Helaas dreigt dit nu te veranderen. Studenten uit het zuiden willen niet helemaal in het noorden studeren…