De wachtknop

Afrikanen hebben een wachtknop. Dit is een knopje ergens op het lichaam die je in kunt drukken als iemand vraagt je te wachten. Na het indrukken van deze knop kunnen Afrikanen rustig uren, dagen, weken geduldig wachten. Nederlanders hebben daarentegen op de plek waar Afrikanen de wachtknop hebben een diepe kuil. Wachten in Nederland gaat gepaard met ongeduldig op het horloge kijken. Maar er is hoop, iemand heeft me verteld dat de kuil langzaam een soort van knopje kan worden. Helaas gaat dat niet zo snel, want ik tel nog steeds de dagen dat ik aan het wachten ben en ook zonder mijn horloge kan ik nog niet.

Ik moet wachten….wachten totdat mijn kamer op de Universiteit klaar is. Vandaar dat ik nu al een week verblijf in een hotel…..wachtend op mijn kamer en op de ontwikkeling van mijn wachtknop. De start van ons project is bovenverwachting voorspoedig gegaan, in Nederland hadden we niet kunnen bedenken dat het zo snel zou gaan. Dit heeft ook gevolgen voor de aankomst van de boot, die wordt namelijk pas in Maart verwacht. Aangezien mijn wachtknop nog niet geheel ontwikkeld is, ga ik tot die tijd lesgeven op de Universiteit. Zo kan ik de studenten een beetje leren kennen en zij mij.

Afgelopen vrijdag is Huub weer naar Nederland vertrokken. We hebben goed samengewerkt, veel bereikt en nog belangrijker, het waren 2 gezellige weken. Mijn huid begint zich al een beetje aan te passen aan haar omgeving, alhoewel dit denk ik niet beaamd wordt door de Afrikanen, maar ik vind mezelf al een beetje bruin worden. Tja wachten in de zon is zo erg nog niet…..